Biraz Gülümsemek İçin

Graficafe - Biraz Gülümsemek İçin Sponsorlu Bağlantılar Harika bir yazıydı sevgi ve beni bir anda çok daha farklı düşünmeme sebep oldu. ve bunuda sizlerle paylaşmak istedim. umarım okurken sıkılmazsınız.:alkis: Tekrar teşekkür ediyorum sevgi ... Önceleri ...

Cevapla
Biraz Gülümsemek İçin
ayyuce isimli Üye şimdilik offline konumundadır

ayyuce(40)

Eğitimci / İstanbul

Standart
Alt 01-06-2010 #11
Sponsorlu Bağlantılar

Harika bir yazıydı sevgi ve beni bir anda çok daha farklı düşünmeme sebep oldu.
ve bunuda sizlerle paylaşmak istedim.
umarım okurken sıkılmazsınız.:alkis: Biraz Gülümsemek İçin

Tekrar teşekkür ediyorum sevgi ...


Önceleri ailede anne ile babanın rolleri birbirinden ayrılmıştı. Baba imajı belliydi ve anneden oldukça farklıydı. Genellikle evin geçimini sağlar, geleceğe ait kararlar alır ve ailede disiplini sağlardı. Evin bozuk aletlerini tamir eder, her türlü zorluk karşısında son sığı-nak olurdu. Dışarıdan aileye yönelik bir tehdit olduğunda, karşısında babayı bulurdu. Anne, yaramazlık yapan çocuğa “Akşam baban gelince gününü görürsün!” der ve bu tehditle çocu-ğun gözünü korkuturdu.

Genellikle bütün gün dışarıda olan baba eve geldiğinde, zamanın anlayışına uygun olarak çocuklarına mesafeli davranır, geceleri de yine işine ve kendi dünyasına dalar giderdi. Büyüklerin bu karmaşık, geniş yaşantısını çocuklar asla tam anlayamazlardı.

Çocuklar sevgiyi annelerinde bulmaya çalışırlardı. Babanın görevi evin ekmeğini kazanıp dış tehditlere karşı aileyi korumaktı. Çocuklar babalarını pek yakından tanımazlardı. Bir defasında muayene için getirilen 10 yaşındaki Ahmet, aynen şöyle demişti: “Babamı sevi-yorum, ancak nereye gider, nerede çalışır bilmiyorum. Onun varlığını ihtiyaçlarımızı karşı-lamasından ve anneme verdiği paradan anlayabiliyorum.”

Eski toplum geleneklerinde babaya bugünkü kadar yakın olmak gerekmeyebilirdi. Çünkü aileler genişti. Büyükbaba, dayı ve amca gibi ailenin diğer büyükleri ulaşılabilir yer-deydiler. Çocuğun örnek alabileceği model kişiler vardı ve onlarla devamlı temas imkânı mevcuttu.

Kimi çocuklar da babalarıyla birlikte çalışırdı. Demirci ve tamirci olan ya da çiftçi-lik yapan babalar, küçük yaştan itibaren oğullarını yanlarına alırlar ve onları yetiştirirlerdi. Bu yüzden onların babasızlık diye bir problemleri olmazdı. Az konuşsa da, çocuklarına mesafeli dursa da babalarıyla çok sık beraber olurlardı. Ancak günümüz dünyasında işler böyle değildir ve eski tip babayı bugünkü aileler kaldıramamaktadır. Çünkü babasıyla çalışan çocuk kalma-mış gibidir. Baba işine, çocuklar okula gitmektedir. Okulda ise öğretmenler genellikle bayan-dır. Çocuklar yakın akrabalar ve geleneksel çevre içinde olmayıp, anne-baba ve çocuklardan oluşan çekirdek ailelerde yaşamaktadırlar. Bu yüzden babanın koruyucu kanatlarını daha çok germesi, çocuklarıyla yakından ilgilenmesi gerekmektedir. Baba ilgisiz kaldığında çocuğun taklit edeceği, örnek alacağı erkek imajı kalmaktadır.

Son yıllarda karşımıza bambaşka bir baba imajının çıkması bu sebepledir. Ailede alıştığımız roller tamamen değişmiştir. Kendisi için çok önemli konuları bir kenara bırakıp çocuklarına sevgiyle yaklaşan, onlara vakit ayıran ve aile içinde aktif rol alan babaları görmek artık yadırganmıyor.

Günümüz babası çocuklarına, özellikle onu örnek alacak erkek evlâdına daha çok vakit ayırmalıdır. Çocuğun en iyi arkadaşı olabilmek ümidiyle, coşku ve hevesle dürüst bir duygu ve sevgi alışverişine girmeye can atmalıdır. Çocuğunu yetiştirirken onun hayatında daha etkili ve aktif rol almayı istemelidir. İçinden geldiği gibi hareket etmeli, çocuğuna baba sevgisi yaşatmalıdır. Otoriter yönünün olduğu kadar anlayışlı ve yumuşak tarafını da göster-melidir. İlgisini, sevgisini ve bağlılığını göstermek hevesiyle hareket etmelidir. İşinde varmak istediği hedeflerine bütün zamanını ayırmamalı, çocukları dünyaya getirmenin sorumluluğunu yüklenmeye daha çok gayret göstermelidir.

Babalar Yeterince Vakit Ayırıyor mu?
Birçok baba “Elbette çocuklarıma vakit ayırıyorum, onlarla iletişime giriyorum!” diyecektir. Babalarla ilgili bir araştırmada, onlara şu soru yöneltildi: “Küçük çocuğunuzla günde tahminen ne kadar konuşursunuz?” Erkeklerin büyük bir bölümü 15 ile 20 dakika diye bir tahminde bulundu. Bunu sınamak için araştırmacılar babalar ve çocukları üzerine mikro-fon yerleştirdiler. Bu yolla çocuklarla babalar arasındaki etkileşimin süresini kesin olarak he-saplayabileceklerdi. Yoğun bir tempo içinde olan babaların günde 40 saniyenin altında bir süre çocuklarıyla ilgilendikleri, bunu da 10 ilâ 15 saniye arasında değişen üç ayrı zaman dili-mine ayırdıkları anlaşıldı.


Bir başka araştırmada babaların çocuklarıyla günde üç dakika konuştukları ortaya çıkmıştı. Aynı araştırmada bu çocukların günde üç saatlerini televizyon ve internet karşısında geçirdikleri anlaşılmıştı.
Bu mesajdan alıntı yap
grafike isimli Üye şimdilik offline konumundadır

grafike(36)

Grafiker / İstanbul

Standart
Alt 01-06-2010 #12
                             Sponsorlu Bağlantılar
Harika bir yazıydı sevgi ve beni bir anda çok daha farklı düşünmeme sebep oldu.
ve bunuda sizlerle paylaşmak istedim.
umarım okurken sıkılmazsınız.:alkis: Biraz Gülümsemek İçin

Tekrar teşekkür ediyorum sevgi ...


Önceleri ailede anne ile babanın rolleri birbirinden ayrılmıştı. Baba imajı belliydi ve anneden oldukça farklıydı. Genellikle evin geçimini sağlar, geleceğe ait kararlar alır ve ailede disiplini sağlardı. Evin bozuk aletlerini tamir eder, her türlü zorluk karşısında son sığı-nak olurdu. Dışarıdan aileye yönelik bir tehdit olduğunda, karşısında babayı bulurdu. Anne, yaramazlık yapan çocuğa “Akşam baban gelince gününü görürsün!” der ve bu tehditle çocu-ğun gözünü korkuturdu.

Genellikle bütün gün dışarıda olan baba eve geldiğinde, zamanın anlayışına uygun olarak çocuklarına mesafeli davranır, geceleri de yine işine ve kendi dünyasına dalar giderdi. Büyüklerin bu karmaşık, geniş yaşantısını çocuklar asla tam anlayamazlardı.

Çocuklar sevgiyi annelerinde bulmaya çalışırlardı. Babanın görevi evin ekmeğini kazanıp dış tehditlere karşı aileyi korumaktı. Çocuklar babalarını pek yakından tanımazlardı. Bir defasında muayene için getirilen 10 yaşındaki Ahmet, aynen şöyle demişti: “Babamı sevi-yorum, ancak nereye gider, nerede çalışır bilmiyorum. Onun varlığını ihtiyaçlarımızı karşı-lamasından ve anneme verdiği paradan anlayabiliyorum.”

Eski toplum geleneklerinde babaya bugünkü kadar yakın olmak gerekmeyebilirdi. Çünkü aileler genişti. Büyükbaba, dayı ve amca gibi ailenin diğer büyükleri ulaşılabilir yer-deydiler. Çocuğun örnek alabileceği model kişiler vardı ve onlarla devamlı temas imkânı mevcuttu.

Kimi çocuklar da babalarıyla birlikte çalışırdı. Demirci ve tamirci olan ya da çiftçi-lik yapan babalar, küçük yaştan itibaren oğullarını yanlarına alırlar ve onları yetiştirirlerdi. Bu yüzden onların babasızlık diye bir problemleri olmazdı. Az konuşsa da, çocuklarına mesafeli dursa da babalarıyla çok sık beraber olurlardı. Ancak günümüz dünyasında işler böyle değildir ve eski tip babayı bugünkü aileler kaldıramamaktadır. Çünkü babasıyla çalışan çocuk kalma-mış gibidir. Baba işine, çocuklar okula gitmektedir. Okulda ise öğretmenler genellikle bayan-dır. Çocuklar yakın akrabalar ve geleneksel çevre içinde olmayıp, anne-baba ve çocuklardan oluşan çekirdek ailelerde yaşamaktadırlar. Bu yüzden babanın koruyucu kanatlarını daha çok germesi, çocuklarıyla yakından ilgilenmesi gerekmektedir. Baba ilgisiz kaldığında çocuğun taklit edeceği, örnek alacağı erkek imajı kalmaktadır.

Son yıllarda karşımıza bambaşka bir baba imajının çıkması bu sebepledir. Ailede alıştığımız roller tamamen değişmiştir. Kendisi için çok önemli konuları bir kenara bırakıp çocuklarına sevgiyle yaklaşan, onlara vakit ayıran ve aile içinde aktif rol alan babaları görmek artık yadırganmıyor.

Günümüz babası çocuklarına, özellikle onu örnek alacak erkek evlâdına daha çok vakit ayırmalıdır. Çocuğun en iyi arkadaşı olabilmek ümidiyle, coşku ve hevesle dürüst bir duygu ve sevgi alışverişine girmeye can atmalıdır. Çocuğunu yetiştirirken onun hayatında daha etkili ve aktif rol almayı istemelidir. İçinden geldiği gibi hareket etmeli, çocuğuna baba sevgisi yaşatmalıdır. Otoriter yönünün olduğu kadar anlayışlı ve yumuşak tarafını da göster-melidir. İlgisini, sevgisini ve bağlılığını göstermek hevesiyle hareket etmelidir. İşinde varmak istediği hedeflerine bütün zamanını ayırmamalı, çocukları dünyaya getirmenin sorumluluğunu yüklenmeye daha çok gayret göstermelidir.

Babalar Yeterince Vakit Ayırıyor mu?
Birçok baba “Elbette çocuklarıma vakit ayırıyorum, onlarla iletişime giriyorum!” diyecektir. Babalarla ilgili bir araştırmada, onlara şu soru yöneltildi: “Küçük çocuğunuzla günde tahminen ne kadar konuşursunuz?” Erkeklerin büyük bir bölümü 15 ile 20 dakika diye bir tahminde bulundu. Bunu sınamak için araştırmacılar babalar ve çocukları üzerine mikro-fon yerleştirdiler. Bu yolla çocuklarla babalar arasındaki etkileşimin süresini kesin olarak he-saplayabileceklerdi. Yoğun bir tempo içinde olan babaların günde 40 saniyenin altında bir süre çocuklarıyla ilgilendikleri, bunu da 10 ilâ 15 saniye arasında değişen üç ayrı zaman dili-mine ayırdıkları anlaşıldı.


Bir başka araştırmada babaların çocuklarıyla günde üç dakika konuştukları ortaya çıkmıştı. Aynı araştırmada bu çocukların günde üç saatlerini televizyon ve internet karşısında geçirdikleri anlaşılmıştı.
çok ilginç ve gerçek. teşekkürler.
Bu mesajdan alıntı yap
skyfox isimli Üye şimdilik offline konumundadır

skyfox

Hiç Biri / Yurtdışı

Standart
Alt 01-06-2010 #13
Ben de böyle çok "çay" içmiştim.. :S


(Yok ya!.. Öyle değildir.. Odasında çekmece ve dolaplara hep su saklardı.. Zaten lavabonun önüne sandalye çekip, musluğa uzanabiliyordu.. ) Biraz Gülümsemek İçin

(Yok yahu.. Değildir, değildir.. Belediye gazozu idi benim içtiklerim..) :S



Paylaşım için teşekkürler Sevgi Hanım.. Biraz Gülümsemek İçin
Bu mesajdan alıntı yap
ayyuce isimli Üye şimdilik offline konumundadır

ayyuce(40)

Eğitimci / İstanbul

Standart
Alt 01-06-2010 #14
çok ilginç ve gerçek. teşekkürler.
Ben teşekkür ediyorum. zaman ayırıp okuduğunuz için.:smile:
Bu mesajdan alıntı yap
sevgiden-iz isimli Üye şimdilik offline konumundadır

sevgiden-iz

Hiç Biri / Ankara

Standart
Alt 01-06-2010 #15
Çok teşekkürler güzeldi.

Kızımda bazen verir bana su ama damacanadan doldurupta, yoksa benmi öyle zannediyorum.
Yok öyle değildir.Biraz Gülümsemek İçin


Tekrar teşekkür ediyorum sevgi ...


Önceleri ailede anne ile babanın rolleri birbirinden ayrılmıştı. Baba imajı belliydi ve anneden oldukça farklıydı. Genellikle evin geçimini sağlar, geleceğe ait kararlar alır ve ailede disiplini sağlardı. Evin bozuk aletlerini tamir eder, her türlü zorluk karşısında son sığı-nak olurdu. Dışarıdan aileye yönelik bir tehdit olduğunda, karşısında babayı bulurdu. Anne, yaramazlık yapan çocuğa “Akşam baban gelince gününü görürsün!” der ve bu tehditle çocu-ğun gözünü korkuturdu.

Genellikle bütün gün dışarıda olan baba eve geldiğinde, zamanın anlayışına uygun olarak çocuklarına mesafeli davranır, geceleri de yine işine ve kendi dünyasına dalar giderdi. Büyüklerin bu karmaşık, geniş yaşantısını çocuklar asla tam anlayamazlardı.

Çocuklar sevgiyi annelerinde bulmaya çalışırlardı. Babanın görevi evin ekmeğini kazanıp dış tehditlere karşı aileyi korumaktı. Çocuklar babalarını pek yakından tanımazlardı. Bir defasında muayene için getirilen 10 yaşındaki Ahmet, aynen şöyle demişti: “Babamı sevi-yorum, ancak nereye gider, nerede çalışır bilmiyorum. Onun varlığını ihtiyaçlarımızı karşı-lamasından ve anneme verdiği paradan anlayabiliyorum.”

Eski toplum geleneklerinde babaya bugünkü kadar yakın olmak gerekmeyebilirdi. Çünkü aileler genişti. Büyükbaba, dayı ve amca gibi ailenin diğer büyükleri ulaşılabilir yer-deydiler. Çocuğun örnek alabileceği model kişiler vardı ve onlarla devamlı temas imkânı mevcuttu.

Kimi çocuklar da babalarıyla birlikte çalışırdı. Demirci ve tamirci olan ya da çiftçi-lik yapan babalar, küçük yaştan itibaren oğullarını yanlarına alırlar ve onları yetiştirirlerdi. Bu yüzden onların babasızlık diye bir problemleri olmazdı. Az konuşsa da, çocuklarına mesafeli dursa da babalarıyla çok sık beraber olurlardı. Ancak günümüz dünyasında işler böyle değildir ve eski tip babayı bugünkü aileler kaldıramamaktadır. Çünkü babasıyla çalışan çocuk kalma-mış gibidir. Baba işine, çocuklar okula gitmektedir. Okulda ise öğretmenler genellikle bayan-dır. Çocuklar yakın akrabalar ve geleneksel çevre içinde olmayıp, anne-baba ve çocuklardan oluşan çekirdek ailelerde yaşamaktadırlar. Bu yüzden babanın koruyucu kanatlarını daha çok germesi, çocuklarıyla yakından ilgilenmesi gerekmektedir. Baba ilgisiz kaldığında çocuğun taklit edeceği, örnek alacağı erkek imajı kalmaktadır.

Son yıllarda karşımıza bambaşka bir baba imajının çıkması bu sebepledir. Ailede alıştığımız roller tamamen değişmiştir. Kendisi için çok önemli konuları bir kenara bırakıp çocuklarına sevgiyle yaklaşan, onlara vakit ayıran ve aile içinde aktif rol alan babaları görmek artık yadırganmıyor.

Günümüz babası çocuklarına, özellikle onu örnek alacak erkek evlâdına daha çok vakit ayırmalıdır. Çocuğun en iyi arkadaşı olabilmek ümidiyle, coşku ve hevesle dürüst bir duygu ve sevgi alışverişine girmeye can atmalıdır. Çocuğunu yetiştirirken onun hayatında daha etkili ve aktif rol almayı istemelidir. İçinden geldiği gibi hareket etmeli, çocuğuna baba sevgisi yaşatmalıdır. Otoriter yönünün olduğu kadar anlayışlı ve yumuşak tarafını da göster-melidir. İlgisini, sevgisini ve bağlılığını göstermek hevesiyle hareket etmelidir. İşinde varmak istediği hedeflerine bütün zamanını ayırmamalı, çocukları dünyaya getirmenin sorumluluğunu yüklenmeye daha çok gayret göstermelidir.

Babalar Yeterince Vakit Ayırıyor mu?
Birçok baba “Elbette çocuklarıma vakit ayırıyorum, onlarla iletişime giriyorum!” diyecektir. Babalarla ilgili bir araştırmada, onlara şu soru yöneltildi: “Küçük çocuğunuzla günde tahminen ne kadar konuşursunuz?” Erkeklerin büyük bir bölümü 15 ile 20 dakika diye bir tahminde bulundu. Bunu sınamak için araştırmacılar babalar ve çocukları üzerine mikro-fon yerleştirdiler. Bu yolla çocuklarla babalar arasındaki etkileşimin süresini kesin olarak he-saplayabileceklerdi. Yoğun bir tempo içinde olan babaların günde 40 saniyenin altında bir süre çocuklarıyla ilgilendikleri, bunu da 10 ilâ 15 saniye arasında değişen üç ayrı zaman dili-mine ayırdıkları anlaşıldı.


Bir başka araştırmada babaların çocuklarıyla günde üç dakika konuştukları ortaya çıkmıştı. Aynı araştırmada bu çocukların günde üç saatlerini televizyon ve internet karşısında geçirdikleri anlaşılmıştı.
Sıkılmak ne demek bir çırpıda okudum. Çok güzel yazmışsınız. Eskiden duyardım benim babam öyle değildi ama genel bir baba tavrı vardı. Çocuklar uyuyunca sevilir gibi ya da büyüklerin yanında çocuk sevilmez gibi yanlış şeyler. İyi ki babacığım öyle değilmiş. Benim çocuklarım da babalarının tepesinde büyüdüler.
Ama belirttiğiniz gibi gelişen teknolojiler, hayat şartları ve çalışma koşulları gibi nedenlerle biraz görevler ve çocuk üzerindeki etkiler değişiyor. Zaten çocukluk ta bitiyor. Teşekkür ederim yorumunuz için.


Ben de böyle çok "çay" içmiştim.. :S


(Yok ya!.. Öyle değildir.. Odasında çekmece ve dolaplara hep su saklardı.. Zaten lavabonun önüne sandalye çekip, musluğa uzanabiliyordu.. ) Biraz Gülümsemek İçin

(Yok yahu.. Değildir, değildir.. Belediye gazozu idi benim içtiklerim..) :S



Paylaşım için teşekkürler Sevgi Hanım.. Biraz Gülümsemek İçin
Yok yok değildir. Siz yine de iyiyi düşünün.Biraz Gülümsemek İçingiggle:
Bu mesajdan alıntı yap
graf_ipek isimli Üye şimdilik offline konumundadır

graf_ipek

Grafiker / İstanbul

Standart
Alt 01-06-2010 #16
çok iyi yaaaaBiraz Gülümsemek İçinDBiraz Gülümsemek İçin zönk diye kalmıştır babaBiraz Gülümsemek İçin teşekkürlerBiraz Gülümsemek İçin
Bu mesajdan alıntı yap
Feyza Gumus isimli Üye şimdilik offline konumundadır

Feyza Gumus

Ressam / İstanbul

Standart
Alt 01-06-2010 #17
Sakın yanlış anlaşılmasın kimsenin anneliği ya da babalığı sorgulanmıyor.
Şu zor günlerde bir nebze tebessüm için.
Hoş bir hikaye. Paylaşmak istedim.


Anne dışarıda alış-verişteydi. İki buçuk yaşındaki bebeğe babası göz kulak oluyordu.
Aslında bu pek de zor bir şey değildi. Yavrucak halının üzerinde 'çay seti' oyuncağıyla oynarken baba da koltuğunda gazetesini okuyor, ara sıra da bebeğinin kendisine -çay seti oyuncağının minik plastik fincanlarıyla- ikram ettiği suları çay niyetine içerek oyuna iştirak ediyordu.

Derken anne eve geldi.
Baba anneye sus işareti yapıp, bebeği izlemesini istedi. Bu çok şirin hareketini annenin de görmesini istiyordu.
Anne, bebeğin elinde çay fincanıyla salondan çıkıp, biraz sonra içi su dolu olarak babasına getirmesini ve babanın da onu çaymış gibi içmesini seyretti.
Sonra gayet sakin bir tavırla elindekilerle mutfağa geçerken eşine seslendi:

'Uzanabildiği tek su kaynağının klozet olduğunu biliyorsun, değil mi?'

Sonuç- 1: Anneler evlatlarını çok sever ve onlara dair her şeyi bilir.
Sonuç- 2: Babalar evlatlarına dair birçok şeyi bilmez ama onları çok sever.
çok güzeldi.... nedense bizim evin hallerini anımsattı...
Bu mesajdan alıntı yap
sevgiden-iz isimli Üye şimdilik offline konumundadır

sevgiden-iz

Hiç Biri / Ankara

Standart
Alt 01-06-2010 #18
çok iyi yaaaaBiraz Gülümsemek İçinDBiraz Gülümsemek İçin zönk diye kalmıştır babaBiraz Gülümsemek İçin teşekkürlerBiraz Gülümsemek İçin

Biraz Gülümsemek İçinDBiraz Gülümsemek İçin
Beğendiğinize sevindim.

çok güzeldi.... nedense bizim evin hallerini anımsattı...
Biraz Gülümsemek İçinDBiraz Gülümsemek İçin
Herkesin var galiba buna benzer hikayesi. Beğendiğinize sevindim.
Bu mesajdan alıntı yap
kurbaa isimli Üye şimdilik offline konumundadır

kurbaa(29)

Yrd. Grafiker / İstanbul

Standart
Alt 01-06-2010 #19
Bir defasında muayene için getirilen 10 yaşındaki Ahmet, aynen şöyle demişti: “Babamı sevi-yorum, ancak nereye gider, nerede çalışır bilmiyorum. Onun varlığını ihtiyaçlarımızı karşı-lamasından ve anneme verdiği paradan anlayabiliyorum.”
Ne acı:sadsmile:
Esasında bende babamla okula başladıktan sonra tanıştığımı düşünüyorum...
Okuldan öncesinde babamın varlığını hatırlamıyorum hiç, resimlere bakıp:
"-Evet babam varmış" diyorum... Herşeyi hatırlayabilsem keşke çünkü babamı çook seviyorum:angel::angel:
Özellikle kız babaları; baba olduktan sonra işini, eşini herşeyi bırakıp kızıyla ilgilenmeli...Küçük bir kızın hayatındaki en değerli şeyi babasıdır, büyüdükten sonra da ihtiyaç duyduğu şevkat, ilgi, sevgi hiç bitmeyecektir...
Çook teşekkürler paylaşımlarınız için...
Bu mesajdan alıntı yap
ayyuce isimli Üye şimdilik offline konumundadır

ayyuce(40)

Eğitimci / İstanbul

Standart
Alt 01-06-2010 #20
Ne acı:sadsmile:
Esasında bende babamla okula başladıktan sonra tanıştığımı düşünüyorum...
Okuldan öncesinde babamın varlığını hatırlamıyorum hiç, resimlere bakıp:
"-Evet babam varmış" diyorum... Herşeyi hatırlayabilsem keşke çünkü babamı çook seviyorum:angel::angel:
Özellikle kız babaları; baba olduktan sonra işini, eşini herşeyi bırakıp kızıyla ilgilenmeli...Küçük bir kızın hayatındaki en değerli şeyi babasıdır, büyüdükten sonra da ihtiyaç duyduğu şevkat, ilgi, sevgi hiç bitmeyecektir...
Çook teşekkürler paylaşımlarınız için...
Beni öyle duygulandırdın ki anlatamam.:crying:
Zaman ayırıp okuduğun ve bu kadar içten olduğun için teşekkür ediyorum.
Bu mesajdan alıntı yap
Cevapla

Benzer Konular
Konu Konu Bilgileri Forum Cevaplar Son Mesaj
gülümsemek isteyenlere keyifle sunulur :) Sadgraf Graficafe 8 14-08-2009 18:32:18
Biraz Ondan...Biraz Bundan...Ya Kendin? özzlemm Graficafe 5 31-07-2009 19:16:37
Gülümsemek için nedeniniz nedir özzlemm Graficafe 12 04-06-2009 12:20:58
biraz ondan biraz bundan logo garnizon Logo Tasarımları 3 04-12-2008 08:26:37
Benden Biraz biraz. Ruh Fotoğrafçılık 2 08-10-2007 20:28:03

Kapat
Şifremi Unuttum?