Anadolu'nun orta vilayetlerinden bir köyde,
yavaş yavaş güneş batmaya hava kararmaya
başlar.

Karanlık iyice çöker köyün üzerine.

Evlerden birinde bir kadın ve adam yatma hazırlığı
yapmaktadır.

Erken yatıp yarın sabaha, güneş ışığına erken uyanılacaktır.
Adam üzerini değiştirir, yatağına yönelir.

Evin penceresinden; karanlık bahçeye vuran
ışıkta ağaçların arasında bir gölge belirir.

Kadın pencereden dışarı bakar ve gülümser.
Kadının sevgilisi bahçededir. . .

Tam sözleştikleri gibi, sözleştikleri saatte ve yerde adam onu beklemektedir.

Kadın kocasının uyumasından emin olunca,
sessizce yataktan kalkar, üstünü giyer?

Ve pencereden aşağıya atlar.

Başka bir adam için, kadın kocasını terk eder.

Koşarlar iki sevgili.. kaçıyorlar.

Tarlaları, ovaları aşarlar?..
Anadolu?da bir köy nasıl koşmasınlar ki?

Arkalarından onları kovalayacak onca şey vardır.

Namus belası, töre cinayetleri, yoksulluk, cefa, korku.

Arkalarında bunlar varken nasıl durabilirler?

Köyden uzaklaştıklarına iyice emin olunca soluklanmak için dururlar.

Kadın duraksamayı fırsat bilip nefes nefese der ki :
"Evden çıktığımdan beri, ayakkabımın içinde bir şey var beni rahatsız ediyor"
çıkartıp bakar ki?..

ayakkabısının içinde bir tomar para!!!!!
Kocası her şeyin farkında.
Biliyor ki gidecek,

"Beni terk edecek ama bunca yıl çorbasını içtim,
çamaşırlarımı yıkadı, ütüledi. Bana emeği geçti"

YABAN ELDE MUHTAÇ OLMASIN DİYE!!!

O Yoksul köylü;
bütün parasını; başka bir adam için kendisini terk eden karısının,
giderek kendinden uzaklaşan adımlarını attığı ayakkabısının içine koydu.

O güzel insanı,
O onurlu davranışı sergileyen,
O terk edilen adamı

HEPİNİZ TANIYORSUNUZ...



Çünkü O;
Bir dizesinde bize yürekten seslendiği gibi

Uzun ince bir yoldaydı ve gidiyordu gündüz gece...

Güzelliğin on para etmez, bu bendeki aşk olmasa...

Şimdi sorarım size;
Bu memlekete töre cinayetleri, kadına karşı uygulanan şiddet mi yakışır yoksa,
Aşık Veysel gibi hayatında hiç kitap okumasa, OKUYAMASA bile...
KİTAP GİBİ HAYAT YAŞAYAN ADAMLAR MI YAKIŞIR?

"betonun çatlayan bir kenarında yeşeren, can bulan bir çiçek"

çok güzel bir ayrıntı.
emeğine sağlık.....

Müthiş bir hikaye çok teşekkürler..

seni ayakta alkışlıyrum hocam boşuna AŞIK VEYSEL ŞATIROĞLU olunmuyor

süperrrrrrrrrrr
varmı bu davranışta bulunacak baba yiğit günümüzde ?

çok harika bir paylaşım...

çok etkileyici bir hikaye dostum okurken tüylerim diken diken oldu.. emeğine sağlık teşekkürler

Nasıl aşıkmış AŞIK VEYSEL, terkedilirken bile kıyamamış sevdiğine...

Teşekkürler ufukdural ...

Aşık adı üzerinde kıyamazki gerçek aşık ise, sevdiği kalbine hançer bile soksa ondan gelen ölüme gözünü kırpmaz ama şimdilerde yok öyle aşıkda aşkda;

Söylenilen her sevgi cümlesi yalanla eşdeğer,
Aşk bir bilmece bulunmayan,
Kim sever? kim kanar buna?
Ne Mecnun var Ne Leyla
Bu namert piyasada
Eskidenmiş gerçek sevgiler oysa
Ne hayat ama!
Yalanların yanlışların sonsuz diyarı işte bu kahpe dünya.

Volkan Erkartal

aşk karışık bir konu...
eskidenmiş o aşklar diyoruz.
madem öyle.. neden Aşık Veysel, aşkını elinde tutamamış.
Aşık Veysel'e sorsak o da "eskidenmiş aşklar" der eminim.
aşk.. eskiden de bugün de çok karışık bir konu.