üff… püff…
Ağır ağır tangodayım hayatla…
Bırakmayacağım seni, ısrar da etmiyorsun ki zaten…
Hiç konuÅŸmuyorsun, hiç anlatmıyorsun halini… Ä°ÅŸsiz güçsüz bakışıyoruz.
Ben anlatıyorum sen dinliyorsun, sen dinliyorsun ben susuyorum.
Neden benimsin? Neden buradasın? Bilinmezlik içinde tutsağız birbirimize…
Parmaklarımın arasına almışım, aralamışım eski günlerimi, kokundan zaten kafam güzel, götürüyorsun beni alıp alıp yorgunluÄŸuma…
Ah be kadim dostum, dumanına hasret yazdığım, sadece sen benimle yaÅŸlanıyorsun, sen de olmasan loÅŸ boÅŸ kalır ellerim…
Hor görme beni, mazeretsiz uzatıyorum hüznümü saçak saçak, bugün kestirmek en iyisi…
Başka kimlere dost, sırdaş olacaksın? Kimler ezecek seni? Kimleri şehvetlendirecek, kimleri sessizliğinde boğacaksın?
Sensiz olmaz denilse de, bilinmez kıymetin…
Nefessiz bıraktın beni, ne dedim de kızdın?
DaraÄŸacındayım sanki, vedaya gidiyorum yavaÅŸ yavaÅŸ, az daha gözlerim kapanacaktı ömrüme…
Ahh… Kadim dostum, her acı sonunda huzur doldurdum ciÄŸerlerime seninle…
Ä°htiyarladım mı bende biraz? Zaman dört nala kaçan korkak bilirsin…
Perişan mı görünüyorum oradan?
…
Hadi oradan!
Sende dünya toz pembe mi sanki? Breh… Breh…
Ahh… Cigaram, iki fırtım…
Kızma! Korkuyla karışık yeriniyorum iÅŸte…
Rüveyda SALIK
12.09.08 (14.28)