Sen anka kuşu sürgünüsün. Umutlarını kaf dağının ardında bırakıp,
çaresiz bir yenilginin pençesinde yalvardıkça, damağına acının tadı yapışır..
Kimler küstürdü seni anka?
Gücenmek en çok senin hakkın bilirim. Gölgenle çeliştiğin tüm
gündüzlerde bencil bir yalnızlığa itilsen de, güneş hasmın değildir yanılıyorsun anka… dağlara yüklenince kalbin, göğe cisminin silüeti yansır...
Yüreği güzel olan sinemcime...
anımsa....senin acın esmerletir seni.........anıların terletir!
Bak o şehre ve unutma küllerden bir anka kuşu yarattığını.........
Miray G.
__________________________________________________ ___________